'Ik kan mij nu niet meer voorstellen dat ik eindeloos in mijn eentje aan het fantaseren was.'

'Waarom heb ik zo ontzettend moeilijk gedaan, vraag ik mij nu af. Maanden ben ik heimelijk verliefd geweest op iemand anders dan mijn vriendin. Ik voelde mij in die tijd enorm schuldig zonder dat ik ook maar iets gedaan had.' Tegenover mij zit Aletta (26) en vertelt haar verhaal.  

'Ik heb sinds drie jaar een relatie met Giselle. Ze is een sportief type met veel energie. Ik viel als een blok voor haar impulsieve manier van doen. Nadat de eerste onstuimige vlinders waren gezakt, moest ik steeds vaker aan Lela denken. Voor mijn relatie met Giselle, heb ik een aantal keer met Lela gedatet. Mooie, lieve, zachte Lela met haar amandelvormige ogen. Lela spookte in die tijd veelvuldig door mijn hoofd.

Lela en ik hebben gedatet zonder, om het poëtisch te brengen, de liefde te consumeren. Misschien zat daar ook wel de aantrekkingskracht. Juist omdat er tussen ons niets gebeurd was, hadden mijn gedachtes vrij spel als ik over 'een mogelijk ons' fantaseerde. Als Giselle en ik vreeën zag ik soms opeens het gezicht van Lela voor me. Eerst schrok ik daarvan, later probeerde ik het moment juist te rekken, dan zag ik niet alleen haar gezicht maar ook haar prachtig gevormde lichaam. Tijdens een vrijpartij wilde ik het een keer uitschreeuwen: 'oh Le..', gelukkig had ik nog voldoende besef om het te veranderen naar 'oh lekker'. Het ging van kwaad tot erger, op een gegeven dacht ik continu aan Lela. Tergend vond ik dat en ik voelde mij schuldig tegenover Giselle. Ik dwong mezelf een keuze te maken, ga uitzoeken hoe het zit met Lela, met als mogelijk gevolg dat ik mijn relatie op het spel zet. Of laat Lela gaan en geniet van de relatie met Giselle. Ik heb zo goed en zo kwaad als ik kon afscheid genomen van Lela.

Giselle en ik kwamen in rustiger vaarwater, althans dat dacht ik.