'Een paar jaar geleden had ik mezelf als radicaal bestempeld, nu voelt het eigenlijk niet meer dan logisch dat ik meedoe aan de 'Free Bleeding-movement'.' Aan het woord is Femke (23).

'Ik kom uit een gezin waar vrouwelijkheid nogal nauw wordt gedefinieerd en waar de ongeschreven regel was dat niemand iets van mijn ongesteldheid mocht weten. Ooit had ik de wc een keer niet goed doorgespoeld en er was blijkbaar nog een heel klein druppeltje bloed te zien. Mijn broer stelde zich vreselijk aan en ging tekeer en mijn moeder, in plaats van het voor mij op te nemen, was woest op mij en mijn onvoorzichtigheid, ik wist toch dat er 'andere mensen' in huis woonden?  Toen ik niet meer thuis woonde en mijn vader een nieuw matras had gekocht voor in de logeerkamer, moest ik op een oud matje op de grond slapen als ik in mijn ouderlijk huis ongesteld was, want stel je voor dat ik het nieuwe matras zou besmeuren.

Ik woonde net een jaar op mezelf toen ik Lydia leerde kennen en we een relatie kregen. Lydia was nogal comfortabel met haar eigen lijf en menstruatiebloed. Om een voorbeeld te geven, zij stelde voor om wedstrijdjes 'wie kan de grootste bloedvlek in bed achterlaten' te doen. Het heeft echt wat overredingskracht van haar kant gekost om mij ervan te overtuigen dat zij geen grapje maakte. Wie maakte er nou bewust een vlek in haar eigen bed? Ik kende niet anders dan dat er panisch met bloed en mogelijke vlekken werd omgegaan. Bevrijdend, ik heb er geen ander woord voor.

Vanaf toen begon het mij opeens op te vallen hoe verkrampt ik met mijn eigen ongesteldheid omging, vanaf toen merkte ik pas hoeveel moeite ik deed zodat anderen niet zouden merken dat ik 'mijn feestweek' had. Tot mijn eigen verbazing zag ik dat niet alleen ik, maar eigenlijk de hele maatschappij krampachtig omging met zoiets natuurlijks als het maandelijkse bloed van vrouwen.

Toen Kiran Ghandi in 2015 in het nieuws kwam vanwege haar deelname aan de marathon terwijl ze ongesteld was en geen maandverband of tampons gebruikte uit solidariteit met vrouwen die geen, of moeilijk toegang hadden tot dit soort producten, maakte mij dit nieuwsgierig, bijna op het obsessieve af. Wie is deze vrouw? Waarom doet zij dit? En zijn er meer vrouwen zoals haar? Hoe gaan zij om met de schaamte die komt als je zichtbaar ongesteld bent? 

Ik kwam er al snel achter dat de vrouwen van de 'Free Bleeding movement' er heel anders over dachten. Hoezo schaamte? Het is toch heel natuurlijk, reageerde iemand op een forum. Ik las en las en las op allerlei sites en fora over dit onderwerp. Het uitdagen van wat je geleerd hebt over vrouwelijkheid, zichtbaarheid, schaamte sprak mij aan en vooral ook de vergroting van hun vrijheid en zelfbewustheid klonk heel aanlokkelijk. Ik wilde dat ook.

De eerste keer dat ik aan free bleeding deed