Mijn vriendin en ik hebben een heel verschillende achtergrond. Ik kom uit een vermogende familie van advocaten, artsen en ingenieurs, mijn grootouders en overgrootouders hebben veel geld verdiend in de scheepsbouw, lang geleden. Kortom, geld was nooit een probleem in mijn leven en zal het ook niet worden. Iedereen is naar de universiteit geweest en heeft een goede baan, ik ook: Ik ben industrieel ontwerper en heb een MSc van een technische universiteit. Ik kom uit een zogenaamd chique buurt en mijn ouders wonen daar nog steeds, ze hebben mij mijn appartement in de stad cadeau gegeven toen ik afstudeerde: Je snapt het, ik ben nooit iets te kort gekomen, verre van.

Dat is voor mijn vriendin wel anders. Zij kon niet studeren omdat er geen geld voor was, het was ook geen traditie in haar familie. Haar moeder was kapper, haar vader vertrok toen ze klein was en ze droeg haar hele schooltijd tweedehands kleding. Op vakantie gingen ze niet, een auto kon haar moeder niet betalen en ze moest altijd met veel moeite de eindjes aan elkaar knopen. Mijn vriendin heeft heel hard gewerkt om te komen waar ze nu is: Een koophuis, een leuke baan als HR-medewerker en ze heeft onlangs haar grote droom kunnen verwezenlijken: Haar motorrijbewijs halen. Allemaal op eigen kracht, zoals ze zelf graag zegt.

Het is zoals het is. We kunnen allebei niets veranderen aan hoe we opgegroeid zijn en eerlijk gezegd heb ik nooit gedacht dat het voor problemen zou kunnen zorgen. Maar dat doet het dus wel. Mijn vriendin maakt