'Vandaag tot de orde geroepen door een vriend. Weet niet wat ik ermee moet. Volgens hem moet ik als de drommel bij mijn vriendin weg als ik mezelf niet meer mentale schade wil berokkenen. Zelf zie ik net als hij wel dat mijn relatie met haar toxisch is. Dat ik het toesta dat mijn vriendin me kleineert en isoleert en bovendien vreemdgaat, heeft alleen en alles met een trauma te maken, opgedaan tijdens een ongelukkige jeugd.

Anders dan vroeger weet ik nu evenwel wat er gaande is. Mijn vriendin en ik praten er in rustige periodes ook over. Ik zie het als een manier om dingen te verwerken en te boven te komen. Deze ervaring zal me sterker maken. Die vriend noemt dat onzin en je reinste zelfkastijding. Ik loop alleen maar extra trauma's op. Zoek een goede psychotherapeut, zegt hij. Ik twijfel. Wat zou jij doen?'

Laat het verleden je niet belemmeren

'Je geeft eigenlijk zelf al toe dat de relatie niet goed voor je is, maar dat je, door wat je hebt meegemaakt, nog niet goed weet wat je wel moet. Je wordt vastgehouden door je verleden. Ga samen met een psycholoog onderzoeken hoe je jouw verleden daar kunt laten waar het hoort: in het verleden. En laat jezelf niet in het heden belemmeren. Want het verleden belemmert je om jezelf de relatie te gunnen die je verdient: een partner die trouw is, eerlijk, jou geeft wat je nodig hebt (ruimte, vrijheid, vertrouwen, sociaal netwerk). Je vriendin moet zich afvragen waarom zij jou niet geeft wat goed voor jou is, en daaraan werken. Blijf allebei niet hangen in gedoe en drama. Zo zonde! Het leidt nergens toe.' - Jacoline

Vraag hulp bij het veranderen van pijnlijke patronen

'Je spreekt over trauma in je jeugd. Waarschijnlijk heb je toen geleerd om een gevoel van veiligheid te vinden in een onveilige situatie; zo overleef je als kind. Nu ben je volwassen en geeft een onveilige situatie een gevoel van herkenning. Zo gaan relaties, dit is voor jou gevoelsmatig normaal. Dikke kans dat je er daarom ook naartoe graviteert. Dat je vriendin met je omgaat zoals ze doet is echter niet normaal en valt onder partnermishandeling. Bovendien herbevestigt dit wat jij weet over nabije relaties, namelijk: 'Ik moet er in m'n eentje mee kunnen dealen als anderen grof over mijn grenzen gaan en me pijn doen, mijn grenzen doen er niet toe, ik ben waardeloos.' Het helen van trauma doe je niet door jezelf in dezelfde onveiligheid te gooien, daarmee hertraumatiseer je jezelf. Trauma herstellen