Carry Slee (1949) schreef een nieuw boek: Zijn Jongen. Een autobiografisch verhaal over de jeugd en ouders van Carry en haar oudere zus Els. Het verhaal is een terugblik en de aanloop naar wie ze nu is, ondanks alles, voeg ik er graag aan toe. De boodschap, zoals in veel van haar boeken: jezelf durven zijn is het allerbelangrijkste.

Foto is gemaakt door Keke Keukelaar | Lebowski.

'Vader Slee heeft het eeuwige leven. Dus dat hij nu overleden is, zal wel weer één van zijn grappen zijn. Terwijl Carry Slee halsoverkop naar haar moeder rijdt om te achterhalen of het nieuws inderdaad klopt, blikt ze terug op haar jeugd waarin diezelfde moeder een grote rol speelde. Maar hoe dichter ze bij haar ouderlijk huis komt, hoe meer haar vader op de voorgrond treedt, met al zijn verschillende gezichten.

Zijn jongen is een ontroerend, oprecht verhaal over gezinsverhoudingen, de rollen die we aannemen voor wie we liefhebben - en je eigen identiteit omarmen.' Dat staat op de achterflap.

'Incest en amandelkrullen.' Met in gedachten de boeken die ik vroeger verslond, zoals 'Verdriet met mayonaise' en 'Spijt!' leek me dat een gepaste titel voor dit stukje. Tot ik over het boek op haar eigen website las: 'Carry Slee ziet de dingen zoals ze zijn en kijkt liefdevol terug op haar onstuimige kindertijd.'

Liefdevol? Ik zou het misschien nuchter noemen, feitelijk zelfs. Het vermogen om je te kunnen aanpassen aan je omgeving om niet te worden vermorzeld, terwijl je emotionele klappen incasseert en je zelfvertrouwen en zelfbeeld steeds verder afbrokkelen, en daar dan een boek over schrijven... Ik zie het vooral als een kunst, die Carry Slee pijnlijk goed beheerst. Het kwam uiteindelijk goed met haar, zo weten we natuurlijk. Ze is niet alleen Nederlands bekendste kinderboekenauteur, ze schreef ook boeken voor volwassenen, waarvan dus deze laatste titel. Ze is al heel lang samen met haar vrouw Elles, hun twee dochters hebben inmiddels zelf kinderen. Carry Slee won stapels met prijzen, van haar boeken zijn miljoenen exemplaren verkocht, acht boeken zijn verfilmd en ze kreeg in 2010 een koninklijke onderscheiding voor haar bijdrage aan de Nederlandse literatuur.

'Met jou wordt het nooit wat,' vond haar vader. Terwijl hij, dat moeten we hem nageven, het